• Facebook icoon
  • Twitter icoon
  • Linkedin icoon
  • Flickr icoon
  • Email icoon
Slideshow-foto Slideshow-foto Slideshow-foto Slideshow-foto Slideshow-foto Slideshow-foto

Reisverslag Frankrijk

Dag 11 (18-09-2014) Dagje naar Avignon

Steef doet ’s morgens de fles waardoor ik nog even kan blijven liggen. Als ik er een half uurtje later uitkom kijk ik, net als elke dag, even snel rondom het huis. Het valt me op dat ik andere insectensoorten zie dan alle andere dagen. Blijkbaar trekt het regenachtige weer toch andere insecten aan dan zonneschijn. Nieuwe soorten zijn de Oproller (Engelse naam?, Glomeris marginata) en de Nederlandse naam? (Engelse naam?, Cebrio gigas), die allebei in grote getallen aanwezig zijn. Ook zitten er nog een aantal slakjes rondom het huis.

insect

Nederlandse naam? (Engelse naam?, Cebrio gigas).

Het regent nog steeds, maar we hebben sowieso afgesproken niet weer de hele dag binnen te zitten. Van Marcel en Valerie hebben we gehoord dat Uzès een leuke stad is en we besluiten vandaag daarheen te rijden. Nadat we ontbeten hebben en broodjes klaar hebben gemaakt voor onderweg vertrekken we. In plaats van dat we bij de splitsing rechtsaf richting Alès rijden slaan we nu linksaf. Deze weg hebben we nog niet eerder gepakt en het blijkt dat er rondom deze weg een prachtig landschap schuil gaat. De navigatie leidt ons over een smal weggetje tussen een aantal stukken grond met druiven en uitgebloeide zonnebloemen door om daarna op een soort N-weg uit te komen. Op dit weggetje zie ik weer twee nieuwe vogelsoorten, een groep Tapuiten (Northern Wheatear, Oenanthe oenanthe) en een Zomertortel (European Turtle Dove, Streptopelia turtur). Na drie kwartier komen we in de buurt van Uzès. Inmiddels is op de borden langs de weg ook Avignon erbij gekomen. Ik vertel tegen Steef dat ik hier ook nog wel eens heen zou willen omdat ik vroeger vaak het liedje “Sur le pont d’Avignon” hoorde dat, vaak tegen de wil van mij en mijn broer en zusjes in, door mijn moeder ten gehore werd gebracht. Omdat we nog prima zitten in de auto en Fenna ligt nog lekker te slapen besluiten we dus niet naar Uzès te gaan maar in plaats daarvan naar Avignon.

Na een klein uurtje komen we hier aan. Avignon heeft een opvallende stadsmuur die door de hele stad heen loopt. Nadat we de auto bij het station hebben geparkeerd lopen we richting het centrum van Avignon. Het is opgeklaard en het zonnetje schijnt hier lekker. We passeren een informatiepunt waar ik een plattegrond van het centrum krijg met daarop de hoogtepunten van Avignon. Ik wil uiteraard de bekende “pont” zien. We passeren op weg hierheen een groot plein met veel terrasjes. Het is net 12:00 uur geweest dus een mooie tijd om op één van de terrasjes wat te eten te bestellen. We kiezen een terrasje uit waar het redelijk druk is, we gaan er vanuit dat de rede hiervan is dat het eten wel goed is. Als we en half uur later echter onze gerechten voor onze neus hebben komen we van een koude kermis thuis. Beide gerechten vallen erg tegen, zeker als je bedenkt wat we ervoor betaald hebben. We vervolgen hierna onze weg richting de brug.

We passeren een groot plein dat grenst aan het bekende “Pauzenpaleis”. In de veertiende eeuw hebben een aantal pauzen hun intrek in dit paleis gehad. Ook is het paleis later in de tijd van Napoleon nog gebruikt als gevangenis. Als we gepasseerd zijn komen we na nog een paar straatje te zijn gepasseerd uit bij de Rhône, de rivier die hier loopt. Als we de straat oversteken zien staan we vlakbij de bekende “pont”. Tsja, wat zal ik er van zeggen… Het is een oude brug waarvan de helft nog overeind staat. Ik heb niet zo heel veel met cultuur maar als je dan toch in Avignon bent dan moet je de brug natuurlijk wel even gezien hebben.

wilde eenden bij de brug van Avignon

Wilde Eenden (Mallard, Anas platyrhynchos platyrhynchos) voor de bekende "pont" van Avignon. De eenden zijn van de ondersoort platyrhynchos.

Ik concentreer mij meer op dieren die ik zou kunnen zien maar dat valt niet mee. Als we vlakbij de brug staan zie ik wel in een spleet in een muurtje een vrouwtje muurhagedis, maar deze soort had ik al eerder deze vakantie gezien. Ook in de rhône zie ik een aantal visjes maar van de foto’s die ik ervan maak kan ik bij thuiskomst echter niets meer maken.

muurhagedis

Een Muurhagedis (Common Wall Lizard, Podarcis muralis) in een spleetje in de oude muur.

Via een andere route lopen we terug richting het station. We passeren nog een aantal keer authentieke eettentjes en we vervloeken onszelf dat we niet even gewacht hebben met onze lunch. Bij een dameskledingzaak koopt Steef nog wat kleren waarna we teruglopen naar de auto. We rijden dit keer terug via de snelweg, wat een stuk sneller is.

De terugweg verloopt prima en na anderhalf uur zijn we weer terug bij het huis. Of het hier de hele dag geregend heeft weet ik niet maar het regent in elk geval als we weer terug zijn. Dit blijft de rest van de avond zo en dus is het weer binnen zitten met een wijntje voor de televisie.