• Facebook icoon
  • Twitter icoon
  • Linkedin icoon
  • Flickr icoon
  • Email icoon
Slideshow-foto Slideshow-foto Slideshow-foto Slideshow-foto Slideshow-foto Slideshow-foto

Reisverslag Frankrijk

Dag 3 (10-09-2014) Rustdagje in de zon

Ik ben er weer vroeg uit en ga net als een dag eerder een klein stukje wandelen in de directe omgeving. Naast de bonte vliegenvangers, die je werkelijk overal ziet, zie ik nog een groep Spreeuwen (Common Starling, Sturnus vulgaris), Koolmezen (Great Tit, Parus major) en een overvliegende Blauwe Reiger (Grey Heron, Ardea cinerea). Ook maak ik nog een foto van een vlieg die ik later ontcijfer als de Dambordvlieg (Common Flesh Fly, Sarcophaga carnaria). Deze heb ik al heel wat keer gezien maar dit is voor het eerst dat ik het uitgezocht hoe deze vlieg nou eigenlijk heet.

Marcel is intussen wat brood gaan halen en niet veel later zitten we, nadat Fenna een fles heeft gehad, met zijn allen aan de tafel in de tuin. Na het eten helpt Filippa met het geven van een fruithapje aan Fenna. Het is weer een mooie dag en we besluiten deze ochtend lekker rustig aan te doen en te relaxen bij het zwembad. Ik heb wat cursusboeken over webdesign en databases meegenomen en dus besluit ik me hier maar eens in te verdiepen. Op het dak van een villa zie ik nog een Zwart Roodstaart (Black Redstart, Phoenicurus ochruros) en op de strandstoel krijg ik gezelschap van een mooi zwartrood kevertje, de Nederlandse naam? (Engelse naam?, Lygaeus saxatilis). Nadat we geluncht hebben besluit ik toch nog even iets te doen op deze dag en pak de mountainbike uit de schuur. In de schuur zie ik nog een Oprolpissebed (Common Pill-Bug, Armadillidium vulgare), Boskrekel (Wood Cricket, Nemobius sylvestris) en een Nederlandse naam? (Engelse naam?, Gryllomorpha dalmatina), ook een krekelsoort. Dit laatste exemplaar heeft overigens nog maar één poot om mee af te zetten.

boskrekel

Boskrekel (Wood Cricket, Nemobius sylvestris).

Van Valerie heb ik gehoord dat je via de andere kant ook bij de beek kunt komen. Ik besluit dus maar naar deze plek te rijden om te kijken of hier iets te zien is. Om hier te komen moet je eerst een stuk door de achtertuin heen van een nabijgelegen huis. Als ik deze passeer wordt ik luidkeels begroet door twee blaffende honden die gezellig een stuk al blaffend met mij mee rennen. Een eindje verderop zie ik de beek. Ik parkeer mijn fiets tegen een boom en klauter naar beneden. Over de beek ligt een plank naar de overkant. Even verderop zie ik een Gele Kwikstaart (Western Yellow Wagtail, Motacilla flava) en een Kiezelsprinkhaan (Engelse naam?, Sphingonotus caerulans).

kiezelsprinkhaan

Kiezelsprinkhaan (Engelse naam?, Sphingonotus caerulans).

Ik loop over de plank naar de overkant en kijk hier even rond, maar echt veel is er niet te zien. Een groot uitgedroogd grasveld met een paar huisjes. Ik loop weer terug en zie uit mijn ooghoek een groot bruin beest in de beek zitten. Ik denk eerst aan een buizerd, maar als ik mijn verrekijker pak en het beest in beeld krijg zie ik duidelijk de kop van een bever. Het is geen bever maar een Beverrat (Coypu, Myocastor coypus). Deze lijkt nagenoeg identiek op de bever en is slechts te onderscheiden door zijn staart. In tegenstelling tot de platte staart van de bever heeft deze namelijk gewoon een normale staart als van een rat. Snel pak ik mijn camera maar op het moment dat ik op de plek heb ingezoomd zie ik dat de beverrat al verdwenen is. Ik blijf nog een minuut of tien wachten, verscholen aan de kant, maar hij laat zich niet meer zien. De beverrat is overigens een exoot afkomstig uit Zuid-Amerika, die in de jaren 20 van de vorige eeuw naar verschillende landen in Europa is gehaald om te fokken voor zijn pels. Enkele exemplaren zijn ontsnapt en hebben zich weten te redden.

beekje

De beverrat is gevlogen, vandaar maar deze foto van het beekje waar ik hem zag.

Als ik terugkom bieden Marcel en Valerie aan dat zij wel op Fenna kunnen passen ’s avonds zodat Steef en ik gezellig met zijn tweeën wat kunnen eten in het centrum. We maken dankbaar gebruik van hun aanbod en rijden naar het centrum van Alès. Nadat we de auto geparkeerd hebben lopen we een rondje door het centrum en besluiten plaats te nemen bij een tentje dat er wel gezellig uit ziet. Ik bestel een entrecote maar kom er al snel achter dat ik beter voor wat anders had kunnen gaan. De Franse keuken doet zijn naam hier namelijk geen eer aan en het taaie stuk vlees op mijn bord krijg ik bijna niet weg. Desondanks maken we er toch maar het beste van en nemen na het eten nog een dessert en een capuccino. Hierna rijden we terug naar Saint-Privat-des-Vieux.

brug in Alès

Geen dier, maar deze oude brug in Alès is mooi genoeg voor een plekje op de website.

Ik heb de volgende dag groen licht gekregen om een dag alleen te spenderen en heb besloten de volgende ochtend vroeg op te staan om een dagje naar de Camargue te gaan. De rest voelt hier wat minder voor en dat betekend een dagje vogelen zonder beperkingen. Een luxe die normaal vanzelfsprekend was maar met de komst van onze kleine meid behoort tot het verleden… Als we bij het huis aankomen besluit ik daarom gelijk te gaan slapen.